محمدعلی بهمنی رو میبینم یاد نادر ابراهیمی میافتم اصن شاید بخاطر همینه محمدعلی بهمنی رو دوست میدارم؛)

کتاب میخونم،شعر میخونم فیلمم میبینم ولی تو هیچکدومشون تو عرفان و کمال و جمال نیستم....مثل بعضی از آدما که تا اسم یه فیلم و کتاب میاری شروع میکن به تعریف از اون کتاب و فیلم...کاملا شبیه موسوی(البته ۱۹۸۴ نخونده بود هنوز مثه چی ذوق کردم وقتی گفت برام بیارش؛))البته من هنوز خودمم نخوندمش؛))...اصن شاید همینقدر کتاب خوندنمم از تاثیرای اون بود هر چند هیچوقت علایق و سلایقمون شبیه هم نبود....

نادر ابراهیمی تنها نویسنده ای که تا حالا هر چی ازش خوندم نشد که دوسش نداشته باشممثل یک عاشقانه ی آرام که یواشکیسال اول کنکورم خوندم؛))

حالامن میخوام آتش بدون دود و بخرم دلبر نمیذاره میگه تو هنوز اینهمه کتاب نخونده و نصفه خونده داری بعد میخوای پاشی بری کتاب چند جلدی بخری....؛/

دوست داشتم یه چراغ مطالعه داشتم زیرش آتش بدون دود و میخوندم بعد همچنان که میخونم یهو کتاب از جلدش جدا بشهه بعد من با چسب حرارتی جلد و کتابو بهم بچسبونم؛)

آخر اینا منو آرزو بدل میکنن ببین کجا گفتم....؛/